Cerramos

lunes, 3 de febrero de 2020

Ós poucos días da triste noticia da morte de Leopoldo Nóvoa, Andres Dacosta Paz, escribía este artigo no Faro de Vigo o día 3 de Marzo de 2012.
“A querenza que o artista tivo por Raxó e a súa contorna non se limitou a etapa da infancia, moi o contrario, os documentos que a seguir imos expoñer, deixan translucir de xeito nidio o profundo sentimento que Leopoldo Nóvoa tivo por Raxó ao longo de toda a súa vida.
Corría o ano 1975, cando Leopoldo Nóvoa García interesa do Concello de Poio a venda dunha porción de terreo de propiedade municipal no lugar da Serpe, Raxó. Tiña Leopoldo Nóvoa 55 anos, e o seu domicilio estaba en París, na rúa Faubourg Saint Antoine, nº 170.
O destino primordial que desexa dar a este terreo, é o de construir un estudo-escola e vivenda neste Concello por estar vinculado por lazos afectivos a Raxó…”
Lembrámovos que podedes visitar a exposición antolóxica no #SextoEdificio do Museo de Pontevedra:
‘Leopoldo Nóvoa 1919-2029’
📅 Ata o 26 de abril




O territorio onde os monxes de Poio exercían a súa xurisdición era denominado en 1594 “Coto de San Juan de Poyo y Puerto de Combarro”
Combarro. Historia.
A orixe de Combarro podería residir nun castro costeiro, aínda que os restos arquolóxicos son escasos. Preto do pobo, nas proximidades da ermida da Renda, descubriuse en 1980 un poboado galaico-romano coñecido como A Sividá (‘a cidade’), que data de finais do século I d.C., segundo explicou Buenaventura Aparicio. A San Frutuoso de Braga atribúeselle o levantamento dunha ermida na illa de Tambo cara a mediados do século VII, e a posterior fundación do primitivo Mosteiro de Poio. Combarro xa existía entón.
A segunda fase histórica desta vila iníciase en 1105, coa doazón do núcleo habitado ao mosteiro benedictino de Poio. Esta doazón, que incluía a illa de Tambo, foi realizada pola raiña dona Urraca e o seu esposo o conde don Raimundo de Borgoña. Baixo o señorío daquel cenobio beneditino viviron os seus veciños ata o século XIX (1835), pagando cargas feudais e rendas debidas ao usufruto de vivendas e terras. O territorio onde os monxes de Poio exercían a súa xurisdición era denominado en 1594 “Coto de San Juan de Poyo y Puerto de Combarro”.
"Guía turística do Conxunto Histórico de Combarro", Rafael Vallejo Pousada
Foto: Mosteiro de Poio, illa de Tambo e Combarro, 2007. Foto Nelson. Arquivo do Concello de Poio.
#conxuntohistoricoartistico #pedra #mar #arte #patrimonio #combarro #riasbaixas #riadepontevedra


O cruceiro é un monumento popular que, en Galicia, cando está completo, adoita contar coas seguintes partes:
Primerio un baseamento ou plataforma, de planta normalmente cadrada, formado por varios chanzos, que van reducindo a súa dimensión gradualmente cara a cruz.
O pedestal ou basa, que no século XVI denomínase «calvario», pois nel labrábanse caveiras, ósos, serpes e diversas pedras.
A vara, tamén chamada varal, esteo, fuste ou columna. O máis común é que presente unha sección oitavada co primeiro treito cuadrangular.
Sobre o varal chantase o capitel. Habitualmente presenta debaixo dos pés do Crucificado, si está correctamente montado, unha caveira.
Pon remate ao cruceiro, a cruz ou crucifixo, que debemos considerar como a parte centrar do mesmo. As súas formas son tamén variadas, predominando as cruces de sección cadrada coas arestas rebaixadas.
Como elemento adicional, o cruceiro pode contar cun pousadoiro, que é unha mesa situada diante del, a modo de altar.
"Os Cruceiros do Conxunto Histórico Artístico de Combarro", Andrés Dacosta Paz.
#combarro #cruceiros #arte #pedra


jueves, 26 de diciembre de 2019

Combarro. A xeografía.
"Situar Combarro é aludir á proximidade da cidade de Pontevedra, ao mar plácido da ría do mesmo nome no que se baña, ao Mosteiro de Poio, á illa de Tambo.... ao monte Castrove, inmediato, maxestoso...
...asentaronse os homes e mulleres deste territorio case desde as súas orixes. A orografía limitou o seu espazo vital e, para subsistir, tiveron que optimizar os recursos naturais...
Historicamente, a xeografía determinou a escala de Combarro e o modo e as posibilidades de vivir dos seus moradores. Estas restriccións da naturaleza quedaron escritas nesa caligrafía que son as súas singulares construccións de arquitectura popular, que lle valeron ser catalogado como «conxunto de interese artístico e pintoresco de carácter nacional» en 1972".
"Guía turística do Conxunto Histórico de Combarro", Rafael Vallejo Pousada
Foto: Combarro e Illa de Tambo, 2002. Colección particular Manuel Rosales
#conxuntohistoricoartistico #pedra #mar #arte #patrimonio #combarro #riasbaixas #riadepontevedra




Un feito trascendental para o desenvolvemento dunha das construccións adxetivas máis emblemáticas de Combarro, como é a palleira (hórreo), foi a producción do millo, traído de América, e o seu espallamento ao longo do século XVII.
Co aumento da producción deste cereal, foi imprescindible a ampliación do espazo habilitado para asentar as novas palleiras. Foi preciso construir a chamada 'muralla de la ribera' nos documentos forais do Mosteiro de Poio do século XVII, que posibilitou un espazo no borde marítimo coa concentración de hórreos posiblemente máis grande de toda Galicia.
"Os Cruceiros do Conxunto Histórico Artístico de Combarro", Andrés Dacosta Paz.
Foto: Plano Artístico de Combarro, Francisco Guerra. 1994
#combarro #patrimonio #conxuntohistoricoartistico


Combarro, toponimia.
"A denominación do pobo posiblemente se deba á súa xeografía.... O Nomenclátor do INE recolle dous "Combarro" na provincia de León e sete en Galicia, tres na provincia da Coruña, dous na de Lugo e dous en Pontevedra... Deles dous están en municipios costeiros e os restantes localizanse terra dentro. En consecuencia, tratase dun topónimo relativamente estendido, aínda que con significados que, polo que podemos deducir, non responden a unha mesma orixe"
"Guía turística do Conxunto Histórico de Combarro", Rafael Vallejo Pousada
Foto: "Combarro, ó pé do monte Castrove", 2007. Nelson, Arquivo do Concello de Poio.
#conxuntohistoricoartistico #pedra #mar #arte #patrimonio


"Nada máis fráxil que o equilibrio dos lugares fermosos..."
(Marguerite Yourcenar, Memorias de Adriano)
#combarro #conxuntohistorico #pedra #poboconencanto
#pueblosconencanto #conjuntohistorico #mar #piedra