Asociación A Solaina de Combarro

El alcalde de Poio, Luciano Sobral, y la concejala de Turismo, Silvia Díaz participarán el próximo viernes en la presentación de “Combarro, patrimonio cultural de Galicia. Guía de su arquitectura e historia popular”, de Rafael Vallejo., catedrático de Historia Económica de la UVigo. El acto tendrá lugar en la sede de la Comunidad de Montes Rega dos Agros, a las 20.00 horas, y contará, además del autor, con la participación del vicepresidente de la Asociación A Solaina, Xosé M. Martínez. Faro de Vigo: https://www.farodevigo.es/pontevedra/2022/03/22/combarro-estrena-guia-turistica-cincuenta-64122192.html?fbclid=IwAR0JBQLiBwSsZcZlvGMzBT9mAqljXA-xx90n8V96T34U3ziQR1UCDarIOsc #combarro #50anivarsario #patrimonio #patrimoniocultural #arquitectura #arte #cultura #patrimonicultural

  Presentación venres 25 de Marzo - 20.00 horas. "Combarro, patrimonio cultural de Galicia. Guía de su arquitectura popular y de su historia" · #combarro #50anivarsario #patrimonio #patrimoniocultural #arquitectura #arte #cultura #patrimonicultural

No andar das casas con sobrado, que tradicionalmente teñen chan de madeira, atopamos a cociña, a sala, os cuartos e o balcón. A cociña tradicional acolle a lareira de pedra, onde se fai o lume e xeralmente o forno para cocer o pan. Tanto lareiras coma fornos estaban alimentadas coa leña recollida nos montes próximos, en boa parte comunais. O papel destes na vida das comunidades rurais galegas é transcendental, pois subministraban enerxía, madeiras para a construcción e diferentes esquilmos (toxo, muíña, follato), así como pastos para as ovellas e vacas, cuxa importancia apenas podemos hoxe imaxinar. Actualmente vivimos de costas aos montes nestes pobos litorais de Galicia. Sen eles, con todo, non teriamos chagado ata aquí. Nas cociñas de Combarro, as lareiras foron despois substituídas por cociñas de ferro, e estas, á súa vez, polas de butano desde os anos setenta. O “sobrado” ou sala é o espazo maís amplo da casa e, xunto coa cociña, o centro da mesma. Nel estaban os mobles máis coida...

"Crear una ruta didáctica sobre la arquitectura del pan en Combarro, que incluya los hórreos, los molinos y los hornos que aún se conservan en la localidad, y que se recuperen y “musealicen” estos elementos patrimoniales y arquitectónicos. Es la propuesta que rescata la Asociación para a Defensa e Promoción do Patrimonio Histórico-Artístico de Combarro A Solaina con motivo del 50 aniversario de la declaración de la villa como conjunto histórico." Faro de Vigo. #combarro #50anivarsario #patrimonio #conxuntohistorico

Este 2022 será un año clave para Combarro, una de las joyas del municipio de Poio, ya que se cumple medio siglo de la declaración del lugar como Conjunto Histórico en 1972. #combarro #50anivarsario #patrimonio #conxuntohistorico Faro de Vigo. https://www.farodevigo.es/pontevedra/2022/03/06/asignaturas-pendientes-joya-poio-63474839.html?fbclid=IwAR15d461pJA5jGwkPZM5Yx4hjhRw80ySYN0v9Oz24FB4q-RXGQv_ZedVcYQ

Mais Deseño: Logotipo conmemorativo do 50 Aniversario da declaración de Combarro como Conxunto Histórico Artístico! Cada un dos detalles do logotipo está estreitamente relacionado co conxunto histórico e característico de Combarro. As premisas básicas para o deseño deste logotipo foron a institucionalidade, que fose o suficientemente potente para que trascendera o ámbito local e tamén que transmitira a esencia do patrimonio de Combarro, saíndo dos tópicos. Pareceume fundamental que a gráfica fose acorde coa importancia desta conmemoración. O logo está conformado por cinco elementos gráficos. O 50 que fai de "0" e o mesmo tempo de "C", cun punto central inspirado na tipografía deseñada por Castelao que focaliza esa converxencia e reforza o vínculo entre Combarro e este aniversario. Combarro non se entende sen o mar, polo que os elementos fundamentais do logotipo aséntanse sobre unha onda mariña. A tipografía principal foi escollida polo seu dinamismo, elegancia e a ...

No baixo (a “adega”) almacénanse os aparellos de pesca e os útiles de labranza, os bocois para almacenar o viño, e ás veces atopamos tamén un lagar para o prensado das uvas. Na década de 1770, por exemplo, producíase no pobo unha media duns 225 litros de viño por familia, aínda que non todas elas posuían viñas. Os lagares aquí consistían nun depósito cadrado ou rectangular pegado ás paredes da vivenda, feito de perpiaños robustos, levantado sobre unha base igualmente pétrea; dela sobresae un cano por onde discorre o viño recentemente prensado. Outras dúas pezas importantes dos lagares son a ”trabe” ou viga de madeira, que se artella en dous perpiaños que asoman no muro exterior da casa, e o “pé”, cilindro de pedra que, ao elvarse permite espremer os acios de uvas depositados no lagar. En Combarro existe unha longa cultura do viño, xa ben asentada no século XVI, e das augardentes (brancas ou de herbas). As viñas, aínda visibles nos socalcos das ladeiras do Castrove, testemúñano. O augar...